De tweede etappe ging om13.00 uur van start op een trieste zondag vanuit Hartje Eindhoven alwaar ook de finishlijn getrokken was. De organisatie had i.s.m. de Gemeente Eindhoven voor een leuk omlijstingprogramma gezorgd op het Stadhuisplein, met terrassen en optreden van enkele lokale artiesten.
Iedereen mocht weer vertrekken en een gooi doen naar de dagprijzen. Toch zagen velen in dat het ook nu weer veel te hard voor hun zou gaan en verlieten de wedstrijd. 124 km met daarbij 7 plaatselijke ronden van 3100 meter door het centrum van Eindhoven.
Ook nu weer vele ontsnappingspogingen, helaas velen werden teniet gedaan door de jagende meute. Toch wist er een groep van 12 zich los te maken uit de greep van het peloton, 6 anderen zagen het gevaar en gingen in de achtervolging. Dit resulteerde in een 18 man sterke kopgroep met daarin allemaal mannen die goed waren voor de eindoverwinning. Het peloton zag ze niet meer terug.
De 18 waren: Piotr Kornafel, Igor Ovdienko, Martin Vrij, Robert Koppers, Flavio Pasquino, Rob van Leeuwen, Denis Szekely, Emiel Vos, Robin Daling, Roy Steuten, Rob Linsen, Koen Zanders, Brian Megens, Roy Arts, Jacques Schuit, Martijn Albers, Jefte de Bruyn en Ruben van Kempen. Deze groep liep uit naar zo'n 2.50 min. voorsprong op het peloton, dat begreep dat er voor hun geen soelaas meer was. In Dommelen, voor de brouwerij, werd het tijd voor een aanval van de Duits/Nederlandse Pool .Piotr Kornafel rijdende voor de combinatie wcl. Eindhoven/Maastrappers.
Bij de eerste passage was zijn voorsprong op de groep zo'n 250 mtr. en die groeide eigenlijk niet echt. De Pool die een super vorm demonstreert de laatste weken liet niet met zich sollen en met krachtige halen liep hij , echt, centimeter voor centimeter verder weg van zijn voormalige medevluchters. Dit kwam mede dat er géén georganiseerde achtervolging werd gereden. Er werd naar elkaar gekeken want men wist, wie het gat dicht rijd doet niet meer mee voor de eindoverwinning.
Het kanon uit Straelen zag de hemel naderen en wist fantastisch stand te houden. Het uitbundige publiek zag en waardeerde zijn prestatie met een daverend applaus.
Roy Arts uit Wijchen bij Nijmegen, was nog weggesprongen bij een achtervolgend trio dat zich op hun beurt los gemaakt had van de voormalige mede vluchters en werd 2e op 27 sec., de 3e plaats ging naar Jefte de Bruyn op 35 sec., ook al uit Nijmegen die als individueel had ingeschreven voor deze wedstrijd. Een extra compliment voor hem dus. 76 deelnemers haalden de streep in de 2e etappe.
Het eindklassement werd zodoende op de kop gezet en geen van de mannen die na de eerste etappe op het podium stonden waren er nu na de tweede etappe nog bij. Piotr Kornael won de 19e editie van de Hel van Brabant voor Roy Arts en Jefte de Bruyn.
Een mooie Hel, redelijk weer, veel keren en draaien, mooie dorpjes in de Meierij, de mooie natuur van de Kempen, maar soms ook gevaarlijk. Oplettendheid en concentratie is dan ook geboden voor coureurs en volgers.
Tijdens deze Hel werd ook duidelijk dat een optimale begeleiding van zowel Politie als de Motard-brigade, van verkeersregelaars en signaleurs onontbeerlijk is voor dit soort wedstrijden. Een woord van dank aan deze mensen is dan ook meer dan op zijn plaats.
Op naar de 20ste Hel van Brabant.
Jo van Deurse